afbraak

mannelijk/vrouwelijk (de)/'ɑfbrak/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de actie van iets af te breken, het slopen
Bij de afbraak van de kerk werd een oude crypte ontdekt.
scheikunde (scheikunde) de ontbinding van een scheikundige stof in kleinere bestanddelen
De afbraak van alcohol gebeurt voornamelijk in de lever.

* van afbreken

Engelsdemolition, decomposition, catabolism

Spaansdemolición

Italiaansdemolizione

Poolsrozpad