ademstilstand

mannelijk (de)/'adəmstɪlstɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een onderbreking van de ademhaling van langer dan 10 seconden
    Bleef over de alcoholische slaap der bewustelozen, wreed onderbroken door de ene ademstilstand na de andere.
    Alleen S. kan de natriumazide hebben toegediend. Alle andere scenario's zijn absoluut niet aannemelijk. Mevrouw verleed door hart- of ademstilstand als gevolg van een ernstig zuurstofgebrek. Die kwam door de azide in het lichaam.

Synoniemen

apneu

Vertalingen

Engelsrespiratory failure, respiratory arrest
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek