achtervolging

vrouwelijk (de)/ɑxtər'vɔlɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een actie waarbij men tracht een bewegend doel in te halen
Er volgde een wilde achtervolging door de politie over de snelweg.

Etymologie

* van achtervolgen

Vertalingen

Engelspersecution, pursuit

Spaansacoso, persecución, seguimiento

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek