achterhaling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de keer dat een persoon of organisatie wordt ingehaald door snellere of zich sneller ontwikkelende personen of organisatie; de keer dat men achterblijft
de keer dat men iets te weten komt
erachter komen wie een strafbare handeling heeft gedaan
de keer dat men een vluchter weet te pakken

Etymologie

*afleiding van (nomact) van acherhalen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek