achterblijver
mannelijk (de)/ˈɑxtərˌblɛivər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die blijft als anderen weggaan
- iemand die later dan de anderen ergens verschijnt, die achteraan komt en anderen op zich laat wachten
- kind dat in groei of ontwikkeling bij andere kinderen achterblijft
- boom of plant die het minder doet dan andere
Etymologie
* van achterblijven
Vertalingen
Engelslaggard, straggler
Franstraînard
DuitsNachzügler
Spaansrezagado
Italiaanssbandato
Deensefternøler
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek