abt

mannelijk (de)/ɑpt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie, beroep (religie) (beroep) het hoofd van een abdij
De tweede werd geboren in de zesde eeuw. Eigenlijk was hij een zeer eenvoudige monnik, die later abt werd van het klooster in Myra. Een bijzonder vrome man, die door zijn gebed de mensen kon genezen. Hij overleed op 10 december van het jaar 564.

*Afkomstig van het Oudgriekse ἀββᾶς abbas (vader), dat op zijn beurt teruggaat op het Aramese אבא abba (mijn vader)

Zo de abt, zo de monniken — Stoett-42 [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_0043.phpv42 www.dbnl.org (Zoo de abt, zoo de monniken)]

Engelsabbot

Fransabbé

DuitsAbt

Spaansabad

Italiaansabate

Portugeesabade

Russischаббат

Poolsopat

Zweedsabbot

Deensabbed