abstractie

vrouwelijk (de)/ɑp'strɑksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid
Wiskunde is opgebouwd uit abstracties.
Toen hij terugkeerde bij de tafel was Gertrude er niet en de nu kalmere discussie had, begreep hij al na een paar zinnen, een niveau van abstractie bereikt waaraan hij nog minder had toe te voegen dan daarvoor.

* van abstraheren

Engelsabstraction

Fransabstraction

DuitsAbstraktion

Spaansabstracción