aanwaaien

/ˈaɱwajə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) erheen waaien
De wind waaide veel materiaal aan
Ze rook uitlaatgassen en etensgeuren, maar ook een frissere lucht, die waarschijnlijk kwam aanwaaien vanuit zee.
intr (intr) zonder moeite in iemands bezit raken

Uitdrukkingen

komen aanwaaien: onverwachts op bezoek komen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek