aanvatter

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. hulpmiddel waarmee men iets kan vastpakken

Etymologie

* van aanvatten

Verwante woorden

aanvaardaanvaardbaaraanvaardbaarderaanvaardbaarheidaanvaardbaarsaanvaardbareaanvaarddeaanvaarddenaanvaardeaanvaardenaanvaardendaanvaardende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek