Meent

mannelijk/vrouwelijk (de)/meːnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. weidegrond in gemeenschappelijk bezit
    In voorbije eeuwen waren meenten een gewoon verschijnsel.
    tot op heden komen succesvolle meenten in sommige gebieden voor, zoals in de Zwitserse Alpen, zonder dat hier overbegrazing of uitputting optreedt.
    Ze kunnen alleen nog lelijke replica's maken van wat ze eerder hebben gemaakt, omdat iedereen meent te weten wie ze zijn en hoe ze zouden moeten zijn.

Etymologie

* In de betekenis van ‘gemene weide’ voor het eerst aangetroffen in 1285

Uitdrukkingen

  • Elk meent z'n uil een valk te zijn. — een ouder meent dat diens eigen kinderen beter/slimmer/etc. zijn dan andermans kinderen

Vertalingen

Engelscommons
Spaansbien comunal

Verwante woorden

meenmeenammeenamenmeendemeendenMeenderingMeenderinkmeeneemmeeneembaarmeeneembaarheidmeeneembaremeeneemchinees
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek