Kris

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wapen (wapen) Indonesische, Maleisische of Filipijnse dolk met dubbele, vaak gegolfde "kling" waar mystieke krachten aan worden toegeschreven, dikwijls gedragen als teken van gezag of waardigheid
    De kris geldt als een van de heiligdommen (pusaka) van een familie, clan, dynastie of een koninkrijk. Deze krissen worden van vader op zoon doorgegeven.

Etymologie

* Leenwoord uit het Javaans, in de betekenis van ‘langwerpig steekwapen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1596

Verwante woorden

Kris'KrishnaKrishna'skrisjnakrisjna'skriskraskriskrassenkriskrastkriskrastekriskrastenKrispijnkrissen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek