Keerkring
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (aardrijkskunde) de begrenzing van de zone waarbinnen de zon in het zenit kan staanRond de beide keerkringen liggen vaak woestijngebieden.
Etymologie
* In de betekenis van ‘cirkel evenwijdig aan de evenaar’ voor het eerst aangetroffen in 1699
Vertalingen
Engelstropic
Franstropique
DuitsWendekreis
Spaanstrópico
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek