Jong

onzijdig (het)/jɔŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) een directe nakomeling van een dier (m.n. van een zoogdier of reptiel)
Een welp is het jong van een leeuw.
De poes heeft jongen gekregen.
informeel (informeel) min of meer denigrerende dan wel beledigende benaming voor iemand die minderjarig en van het mannelijk geslacht is (ofwel voor een jongen)
Ga weg, vervelend jong!

#(figuurlijk) recent, van nog maar kort geleden

Van jongs af aan — Vanaf iemands jongste jaren, vanaf zeer jeugdige leeftijd
Jong geleerd is oud gedaan — Als je iets al op jonge leeftijd leert, heb je daar op latere leeftijd nog altijd plezier van, of je kunt het dan nog beter
Jong van hart zijn — Nog altijd actief, blijmoedig enz. zijn (hoewel men al op een gevorderde kalenderleeftijd is)
Aap wat heb je mooie jongen — Iemand probeert door lief en aardig te doen iets gedaan te krijgen
Een haastige hond werpt blinde jongen — Beter langzaam iets goed doen, dan haastig iets slechts doen.
Zoals de ouden zongen, piepen de jongen — Kinderen doen en denken vaak hetzelfde als hun ouders

Engelsyoung

Fransjeune

Duitsjung, Junge

Spaansjoven

Italiaansgiovane

Portugeesjovens

Russischюный

Poolsmłody

Zweedsung

Deensung, unge