Hinderwetvergunning

vrouwelijk (de)/ˈhɪndərˌwɛtfərˌɣʏnɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, geschiedenis (juridisch) (geschiedenis) door de overheid gegeven toestemming tot exploitatie van een mogelijk gevaar, schade of hinder opleverende inrichting
    De uitstoot is vaak zwaarder dan de hinderwetvergunning toestaat.

Verwante woorden

HindhindehindekalfhindekalverenHindelaanHindeloopenHindeloopenstraathindenhinderhinderbelevinghinderbeperkinghinderbron
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek