Doorbraak

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈdorbrak/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een plek waar een dijk of dam is doorgeslagen
Na die doorbraak liep de hele polder onder.
een cruciale ontdekking of gebeurtenis die de weg opent naar belangrijke ontwikkelingen
De ontdekking van penicilline was een grote doorbraak in de medische wetenschap.
Deze show wordt jouw grote doorbraak in showbusinessland.
het doorbreken, stukbreken

*afleiding van het werkwoord "doorbreken"

Engelsbreach, breakthrough

Franspercée

DuitsDurchbruch

Spaansrotura, ruptura, innovación

Zweedsgenombrott

Deensgennembrud