Caron

mannelijk/vrouwelijk (de)/kaˈrɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) diakritisch teken met een scherpe punt dat op medeklinkers en op de e wordt geplaatst om palatalisatie aan te geven
Een caron wordt in het alfabet van het Ests, Fins, Servo-Kroatisch, Lets, Litouws, Sloveens, Slowaaks en Tsjechisch gebruikt.
De familienaam Sabani met een caron op de S voor de uitspraak 'sjabani' is afkomstig uit Joegoslavië.

Etymologie

*van """

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek