Bus

mannelijk (de)/bʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verkeer (verkeer) vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers (autobus)
Ik was overdonderd door alle toeristen in het bezoekerscentrum. Ze arriveerden in bussen, maakten foto’s, kochten ijsjes en snelden in hun witte shirts door naar een volgende attractie.
blikken bewaardoos waarvan de hoogte groter is dan de breedte, vaak met de vorm van een cilinder
collectebus
postbus, brievenbus
De brief rook vaag naar een ongewoon parfum en had ezelsoren, alsof Marjorie Quick hem een paar dagen in haar handtas had bewaard, voordat ze uiteindelijk had besloten hem op de bus te doen.
Het is mijn Senegalese buurman met een envelop die per ongeluk in zijn bus was beland.
informatica (informatica) een standaardmethode voor het verbinden van de onderdelen van een computer

*[verkeer]: Latijn: omnibus: voor iedereen

Dat klopt als een bushttps://onzetaal.nl/schatkamer/lezen/uitdrukkingen/dat-klopt-als-een-bus — het is helemaal correct
Dat sluit als een bus — het is helemaal correct
Flink in de bus blazen — veel geld uitgeven
uit de bus komen als — blijken of schijnen te zijn
onder/voor de bus gooien — iemand verraderlijk opofferen

DuitsAutobus, Bus, Omnibus

Spaansautobús, bus

Russischавтобус