Batterij

vrouwelijk (de)/bɑtə'rɛɪ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

elektronica (elektronica) een elektrotechnische component waarin elektrische energie kan worden opgeslagen
We kennen oplaadbare batterijen die je vele keren kunt gebruiken en batterijen die je maar één keer kunt gebruiken.
In België kan de batterij van je auto leeg zijn zodat de auto niet meer kan starten, in Nederland noemen we dat een lege accu.
militair (militair) een opstelling van zware wapens op het slagveld
De infanterie beschikt over een krachtige batterij.
schaak (schaak) een situatie waarin twee stukken elkaar verdedigen
veeteelt (veeteelt) een plek waar op grote schaal kippen worden gehuisvest
In deze batterij zitten duizenden kippen.
een groot aantal
Er was een hele batterij krantenbezorgers nodig om de zaterdagkrant op tijd te bezorgen.
En als er een relletje dreigt uit te breken, dan gooit de reisbranche er subiet een batterij advocaten tegenaan.

*Van het Franse batterie, dat is afgeleid van het Oudfranse werkwoord batre, "slaan", wat weer teruggaat tot het Latijnse battuere;

Engelsbattery

Franspile

DuitsBatterie

Spaansbatería, pila

Italiaansbatteria

Portugeescélula electroquímica

Poolsbateria

Zweedselektrokemisk cell

Deensbatteri