Bantoe

mannelijk (de)/ˈbɑntu/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. lid van een volk in het midden en zuiden van Afrika
zelfstandig naamwoord
  1. groep talen die gesproken worden door mensen in het midden en zuiden van Afrika

Etymologie

*Meervoud van het Nguniwood ntu, "mens", met het voorvoegsel ba-.

Vertalingen

EngelsBantu, Bantu
FransBantou, Bantoue

Verwante woorden

BantBantambantamgewichtbantamgewichtenBantegaBantenbantengbantengsBantoesBantoetaalBantoetalenbantoeïstiek
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek